Jump to content

Hobby?


Guest Linda
 Share

Recommended Posts

Guest Linda

Hallo allemaal,

Ik zoek al jaaaaren naar voorouders. Ik ga regelmatig naar archieven, ben zelfs in het buitenland in een archief geweest. Ook heb ik diverse abonnementen, boeken en CD's. Bestel regelmatig kopieen van aktes, inschrijvingen en PK's, schrijf archieven in het buitenland aan en email met mensen in een aantal landen. En dan natuurlijk nog uren het internet afspeuren naar online archieven.

Een kick krijg ik als ik op oude originele documenten of foto's stuit of als deze me door familieleden worden toegezonden (ik word ondertussen beschouwd als de familiearchivaris) en als ik iemand eindelijk heb gevonden na heel lang zoeken. Dit alles gaat om overleden familieleden die ik nooit gekend heb en, ondanks alle gegevens die ik over ze heb verzameld, nooit zal kennen.

Nu is mijn vraag: Gaat het bij iedereen zo of ligt het aan mij?

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group

Hallo Linda,

Zelf zie ik het niet als roddel, maar je bent de enige niet die het zo ervaart.

Je krijgt er echt een kick van, als je weer iets ontdekt.

Ook voorouders waar je al zo lang naar op zoek bent, laat ik een tijdje rusten en pak het later weer op.

Het is een echte hobby, maar ik zie het vooral als een ware passie!

Zelf zijn er door mij heel wat archieven bezocht, maar tegenwoordig doe ik het iets rustiger aan.

In het buitenland zijn er nooit archieven bezocht.

Internet is zeer belangrijk, maar pas goed op met kwartierstaten waar weleens fouten in kunnen staan.

Indien mogelijk, probeer ik het zelf wel in archieven na te lopen.

Nu je vraag: mensen die je nooit gekend hebt.

Ook deze blijven belangrijk, probeer er achter te komen waar en hoe zij geleefd hebben.

Vergeet hierbij ook de rechterlijke en notarieële archieven niet.

Dan de vele genealogen, die je op weg kunnen helpen en tips geven waar en hoe te zoeken.

Succes!

groetjes,

Charlotta

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_clap_clap.gif" alt="B-5">

Link to comment
Share on other sites

Guest Linda

Hallo Charlotta,

Nee, inderdaad geen roddel maar eigenlijk wel kletspraat over genealogie.  

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_grin.gif" alt=";D">

Iets waar ik me normaal gesproken als "serieuze" amateur genealoog niet mee bezig hou maar ik was gewoon nieuwsgierig hoe anderen het ervaren en ik wist niet bij welk topic ik het anders moest zetten.

De gevaren van ongecontroleerde internetgegevens zijn mij bekend en ook de zoekmogelijkheden.

Het gaat mij er eigenlijk om of anderen ook dezelfde gevoelens hebben en er net zo veel mee bezig zijn. Zoals jij stelt dat het een passie is dat herken ik maar al te zeer.

Link to comment
Share on other sites

Guest Kèren

Ja, ze zouden er eigenlijk genea kletspraat van moeten maken.

Maar on-topic...

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_grin.gif" alt=";D">

Linda , je staat niet alleen, hoor. Stamboomonderzoek is met recht een virus te noemen, gelukkig wel een positieve.

Ben er net zo mee behept als jij beschrijft, en weet je zelfs na jaren stopt het niet...

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_smile9.gif" alt="%tt">

Maar goed het houdt ons van de straat en we leren een hoop leuke mensen kennen, virtueel zoals hier of in het archief. Ook is het leuk onszelf beter te leren kennen, doordat we onze voorouders leren kennen. Ook leuk is dat je je meer in de droge geschiedenis feiten kan inleven.

Zou me geen betere hobby kunnen wensen!!

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group

Hallo Kèren,

Fantastisch al die gelijkgestemden op dit forum!

Nee, na jaren stopt dit virus of passie echt niet, iets wat sommigen denken.

Familieleden die soms denken: het is een bevlieging en ze houdt er wel mee op!

Geen sprake van!

Geen droge opsomming van feiten, maar werkelijke interesse hoe men geleefd heeft. En...... tot in lengte van dagen, het houdt nooit op!

Het houdt ons inderdaad van de straat zoals men dat noemt! De contacten via internet en archieven blijven leuk.

groetjes,

Charlotta

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_bye_bye.gif" alt="*77">

Link to comment
Share on other sites

Guest Linda

Pffff. Ik ben toch normaal.

Ik ben al ongeveer 18 jaar met deze hobby bezig. In het begin onzeker en wist niet goed hoe ik moest beginnen maar dat heeft zich in rap tempo veranderd. En of het een virus, verslaving, passie of hobby wordt genoemd maakt niet uit. Kleine details over voorouders te weten komen. Voor verrassingen komen te staan. Het puzzelen. Ik geniet hiervan.

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group

Hallo Linda,

Natuurlijk ben jij normaal en iedereen die in genealogie geinteresseerd is en er mee bezig is.

Het is een geweldige hobby!

Jij bent dus ongeveer 18 jaar er mee bezig, behoort hierdoor tot de doorgewinterden!

Zelf ben ik begonnen in 1981, eerst met mijn grootmoeder, maar dan ga je verder.

In het begin ben je onzeker. Ik was nogal stil en vroeg heel weinig, keek en ging mijn gang met de zoektocht naar voorouders. Later leer je toch wel, dat je echt vragen kan stellen en eigenlijk ook moet doen.

Tegenwoordig is men in de archieven publieksvriendelijker geworden, vraagt waar men mee helpen kan.

Blijf lekker puzzelen, bedankt voor je reactie en vooral bezig blijven!

groetjes,

Charlotta

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_grin0.gif" alt="default_grin0.gif">

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group
Willemina Meijer

Hallo Linda.

Leuk zoals jij je verhaal vertelt, en laat ik nu hetzelfde virus hebben.

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_oops.gif" alt="B-9">

In 1997 ben ik begonnen, maar door ziekte ben ik er niet verder mee gegaan, dus in de la gestopt.

Nu ben ik 3,5 jaar bezig met serieus onderzoek.

Het meeste moet ik uit Duitsland halen, aangezien het in Duitsland zoeken via internet nog niet zo geweldig loopt

breng ik geregeld een bezoek aan de archieven in Duitsland.

Ook heb ik met verschillende mensen in Duitsland contact, en dat maakt het iets gemakkelijker.

Ik heb zelfs personen in mijn stamboom die mijn favoriet zijn, m.a.w. die mijn symphatie hebben,wie van jullie heeft

dat ook, of ben ik de enige die zo ver gaat?

Groetjes Willemina.

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group

Hallo Willemina !

Ja, ik heb ook mensen in mijn stamboom die mijn favorieten zijn.

En het zijn meestal niet de meest nabije familieleden.

Mijn grootmoeder had een neef, geboren in 1892 in Rotterdam en gestorven in 1972 op Capri.

Als hij 21 is, vertrekt hij als 'journalist' naar Australië.

Hij wordt daar verdacht van aanpappen met rijke dames, en zelfs van spionage voor Duitsland.

Hij neemt dienst in het Australische leger, maar om die reden vlak voor zijn eerste missie van boord gehaald.

Dan vertrekt hij naar Californië, speelt in een B-film, en ja hoor ! De FBI onderzoekt een klacht tegen hem i.v.m. spionage én oplichten van vrouwen. Niets bewezen.

Dan neemt hij in 1918 dienst in het Canadese leger, maar wordt ontslagen na de wapenstilstand.

In 1922 trouwt hij met een rijke 'erfdochter'  van een bakkerijgigant uit Philadelpia, en zij vestigen zich in Parijs. Hij verkoopt in Europa de hoeden van Stetson.

Bijgaande foto is daar gemaakt.

Rond 1930 heeft hij een andere job: impresario. In Londen en o.a. ook in Berlijn.

Dan raakt hij verwikkeld in een echtscheidingsschandaal van een Schotse scheepsmagnaat (Inverclyde), met wiens vrouw hij een relatie zou hebben gehad.

Van zijn eigen vrouw scheidt hij rond 1933,en dan volgen in Amerika processen over de zeggenschap over hun twee kinderen.

In Londen trouwt hij in 1938 met een Zweedse vrouw.

Dan leeft hij blijkbaar aan de Côte d'Azur, en als de oorlog uitbreekt vaart hij zo snel mogelijk naar Amerika. Alleen. In 1942 woont hij in New York.

Later blijkbaar op Capri, maar van de laaste 30 jaar van zijn leven heb ik niets kunnen vinden.

Wél over zijn twee zonen.

De baby op de foto bijvoorbeeld was in WOII RAF-piloot, trouwt eerst met een Amerikaanse, daarna met een Duitse en tenslotte met een Engelse vrouw, tot hij in 1968 aan zijn tragische eind komt.

Zij tweede zoon, trouwt niet, maar wordt wel stinkend rijk, met villa's in Beverly Hills en op Hawaii, en was een bekend filantroop in Amerika.

Of het een sympathiek stel was, weet ik niet. Wel erg boeiend!

Please login or register to see this attachment.

Link to comment
Share on other sites

Guest Masje II

Het zoeken naar het verleden, is het zoeken naar wat je bent geworden.  

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_oops.gif" alt="B-9">

Je moet wel krankzinnig zijn om het verleden van je familie te achterhalen. Maar het allerleukste is wel de doopceel van een persoon uit te lichten. Mantegna heeft hier boven een heel mooi voorbeeld aangehaald.

Zelf ben ik ook bezig met een genealogisch/historisch onderzoek over een moordenaar die leefde van 1833 tot 1914. Ben al zo'n tien jaar bezig en het wordt steeds boeiender om meer over deze persoon te weten te komen. Men komt in de archieven hele interessante officiële stukken tegen waar leugens ervan afdruipen. Stukken uit andere archieven bewijzen dan weer het tegendeel daarvan. Maar ook valkuilen die de archieven zelf vaak onbewust creëren is op zich al boeiend.

Heb dit onderzoek ook op internet geplaatst:

Please login or register to see this link.

mvg, Masje II

Please login or register to see this attachment.

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group

Hallo Masje II,

Een heel interessant en boeiend verhaal.

Ik heb het nog niet helemaal gelezen, maar dat ga ik straks zeker doen.

Wat een werk om dit helemaal uit te zoeken...

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_clap_clap.gif" alt="B-5">

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group

Dit soort onderzoeken zijn de krenten in de pap bij Genealogie.

Wel ontzettend veel werk en reizen, maar het resultaat is dan ook een prachtig verhaal achter een persoon.

Mijn complimenten Masje II 

Please login or register to see this image.

/emoticons/default_thumps_up7.gif" alt="^gg">

Ik ga nu verder met lezen..........

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group

Heerlijk al die ontdekkingen!!  Soms stuit je inderdaad op juweeltjes. Ik denk dat iedereen met deze hobby wel zijn favorieten heeft. Ik in ieder geval ook. Ook verbaas ik mij hoe mobiel mensen vroeger al waren. Ik heb er personen bij die in de 18e eeuw al in diverse continenten gewoond hebben. En het waren dan geen zeevarenden of militairen.

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...
Guest limburger

Please login or register to see this link.

Uploaded with

Please login or register to see this link.

Je komt allerlei interessante personen tegen met deze hobby, zoals deze meneer. (Grootvader van Moederskant)

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group
sabine leis

wow , ik blijf me elke keer verbazen hier, al die verhalen ongelooflijk, en idd de afstanden die mensen al af hebben gelegd, indrukwekkend allemaal,en heel erg leuk om te lezen, en die moordenaar, onvoorstelbaar, bedankt voor het delen van deze info, :-)

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...
  • Member Group

Kunnen we hier geen aparte rubriek voor opstarten? Andere mensen worden hierdoor ook aangespoord om niet alleen met getallen, namen en plaatsen te werken, maar ook om de achtergrondgeschiedenis te achterhalen. Enne... ik vind het ontzettend leuk om zulke 'succesverhalen' te lezen!! ;-)

Link to comment
Share on other sites

  • Beheerder

Hallo Dov,

Het Genea Café leent zich hier uitstekend voor.

Hier kan je heel wat mooie achtergrond verhalen kwijt, lijkt mij zo.

Geef het een rake titel, velen zullen het lezen.

Ook ik lees ze met veel interesse.

Link to comment
Share on other sites

  • Member Group

Het opschrijven een een verhaal is niet eenvoudig. Masje II laat zien dat hij daar wel feeling voor heeft, het leest spannend.

Bij toeval las ik een stukje over het Volksbuurtmuseum Wijk C in Utrecht, daar hangen kastjes met daarin foto's en voorwerpen van mensen over herinneringen aan hun jeugd in de wijk.

Het artikel gaat over de moeilijkheid van het optekenen van oa familieverhalen (oral history). Herinneringen zijn per definitie persoonlijk en gekleurd door de emoties. Ons geheugen is selectief. Het beeld van een gebeurtenis wordt beïnvloed door de kennis die we hebben over de afloop van het gebeuren. In het artikel staat dat je oral history op twee manieren kunt toepassen: vanuit de geschiedkundige (wetenschappelijke) benadering en vanuit de personen met een bijzonder verhaal.

Landschap Erfgoed Utrecht en de Provincie Utrecht wil het gebruik van oral history bevorderen. Augustus en September a.s. wordt een cursus georganiseerd van 4 avonden voor leden en medewerkers van erfgoedorganisaties (misschien ook een genealogische-/historische vereniging?) en is voor personen die van plan zijn zelf een oral history-project uit te voeren; het is een mix van theorie en praktijk.

Please login or register to see this link.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...